Marek Domański "Psychopompos" - wystawa w Górnośląskim Centrum Kultury

W tworzonych przez Domańskiego cyklach inscenizowanych fotografii aparat jest traktowany jako metafora ludzkiej nieświadomości oraz procesów przejawiania się jej symptomów w marzeniu sennym. W cyklu Psychopompos artysta nie tylko prezentuje zdjęcia budowanych przez siebie – na zasadzie wolnej gry znaków i skojarzeń – onirycznych konstrukcji. Eksponuje dodatkowo same te konstrukcje, zamknięte w prostopadłościennych kapsułach: „aparatach” wyposażonych w szybę lub specjalny układ optyczny. Co więcej, na jednym ze zdjęć, swoistej alegorii całego cyklu, aparat staje się „twarzą” humanoidalnego tworu, istoty podlegającej mechanice nieświadomych impulsów i obrazów. Dostęp do nich zyskuje jedynie wpadające przez obiektyw światło. To tytułowy Psychopompos – mityczny pomocnik oraz przewodnik dusz, a także figura połączenia między nieświadomością i jaźnią w Jungowskiej teorii marzenia sennego.